niedziela, 3 marca 2024

Misericordias Domini in aeternum cantabo   

Niedziela – III Wielkiego Postu B
   
Dziesięć najważniejszych zdań 
i trzy kluczowe dni Jezusa. 
Jak zachowujemy Boże dziedzictwo?

Ewangelia (J 2, 13-25)
Słowa Ewangelii 
według Świętego Jana

Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus przybył do Jerozolimy. W świątyni zastał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas, sporządziwszy sobie bicz ze sznurów, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Zabierzcie to stąd i z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!» Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: «Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie».
W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo».
Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?»
On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.
Kiedy zaś przebywał w Jerozolimie w czasie Paschy, w dniu świątecznym, wielu uwierzyło w Jego imię, widząc znaki, które czynił. Jezus natomiast nie zawierzał im samego siebie, bo wszystkich znał i nie potrzebował niczyjego świadectwa o człowieku. Sam bowiem wiedział, co jest w człowieku.
 

Drodzy Parafianie, Bracia i Siostry, 

1. Dzisiaj podczas Mszy Świętych o godz. 10.15 i 11.30 będziemy gościli Konkatedralny Chór „Kamionek” z Warszawy. Natomiast po Mszy Świętej o godz.11.30 zapraszamy na Koncert Pieśni Pasyjnych w wykonaniu tego chóru. Śpiew pieśni będzie przeplatany recytacją tekstów związanych z 15 mękami Pana Jezusa i z cudownym Obrazem Pana Jezusa z zakrytymi oczami. Po koncercie z racji pierwszej niedzieli miesiąca wystawienie Najświętszego Sakramentu i adoracja, która zakończy się o godz. 15.00 Koronką do Miłosierdzia Bożego. Po koronce spotkanie dla żeńskich Kół Żywego Różańca, a po wieczornej Mszy Świętej dla męskiego Koła Żywego Różańca.

2. Od jutra od godz. 16.30 w zakrystii można zamawiać Msze Święte na drugie półrocze 2024 roku.

3. Zapraszamy do udziału w nocnej drodze krzyżowej do Loretto. Nabożeństwo rozpocznie się Mszą Świętą odprawianą w naszej świątyni w najbliższy piątek o godz. 19.30. Po Mszy Świętej wyruszymy w drogę. Po zakończeniu drogi krzyżowej powrót z Loretto we własnym zakresie.

4. Rekolekcje wielkopostne w naszej parafii rozpoczną się w V Niedzielę Wielkiego Postu (17 marca) i potrwają do środy (20 marca).

5. Zapraszamy do udziału w nabożeństwach wielkopostnych: 
Droga Krzyżowa dla dzieci w każdy piątek o godz. 17.30; 
Droga Krzyżowa dla dorosłych i młodzieży w każdy piątek o godz. 18.30; 
Gorzkie Żale z nauką pasyjną w każdą niedzielę o godz. 17.30.
 
6. Siostry zapraszają do Anielskiego Przedszkola dzieci w wieku od 3 do 5 lat, więcej informacji w przedszkolu przy ul. Racławickiej 9.
 
Wielki Post – czas nawrócenia 
i przemiany…
 
Rozpoczynamy okres pokuty od przyjęcia prochu na naszą głowę. Symbolicznie. Ale ten gest przypomina, kim jesteśmy wobec Boga. Pyłem i prochem. I za ten proch Chrystus oddał swoje życie. Jesteśmy marnością i każdy z nas, który choć raz zrobił porządny rachunek sumienia, choć raz szczerze uderzył się w piersi z żalu, wie o tym. I wie również, że trzeba się nieustannie nawracać.
Wielu z nas zastanawia się, czym jest nawrócenie? Najprościej można by powiedzieć, że jest to stwierdzenie, że idzie się w złym kierunku. Wiele trudu kosztuje pomylenie drogi oraz powrót na tę prawdziwą, prowadzącą do celu. Idziemy i nagle zauważamy, że idziemy źle, że pobłądziliśmy. I wtedy trzeba wrócić. Czasem jesteśmy już bardzo blisko upragnionego celu, a schodzimy na złą drogę. Każdy grzech jest tym złym wyborem, wejściem na drogę donikąd. Dlatego trzeba się wrócić.
 

Kuszenie, którego doznał Jezus na pustyni podczas 40 dni postu, ma nam pokazać, że nikt nie jest wolny od pokus. Pokusa związana jest z byciem człowiekiem. Oznacza: próbować, usiłować, doświadczać. Każdy z nas, noszący w sobie skutki grzechu pierworodnego, będzie doświadczał próby wierności Bogu, atrakcyjności zła, namowy do niewłaściwych zachowań. W tym doświadczeniu nigdy nie zapominajmy, że pokusa sama w sobie nie jest grzechem. Odczuwanie wewnętrznego czy zewnętrznego nacisku, żeby stanąć przeciwko Bogu i Jego prawom, jest ciągle tylko wypróbowaniem nas, sprawdzeniem, czy wytrwamy, usiłowaniem przestawienia naszej woli, naszego umysłu i serca w inną stronę, niż chce Bóg. Jednak nie możemy zapominać, że Ewangelia jednoznacznie wiąże pokusę z działaniem szatana. To on kusi także Jezusa. Pustynia była rozumiana jako miejsce przebywania złych duchów, miejsce odludne, niezamieszkałe, puste.

Zmaganie z pokusami jest częścią naszego życia. Źle by się jednak stało, gdybyśmy zaprzestali walki z pokusą, ponieważ jej kierunek jest tylko jeden i zawsze prowadzi do śmierci-grzechu. Odrzucenie zmagania się z pokusami, zostawienie ich samym sobie, doprowadzi zawsze człowieka do upadku. W Liście św. Jakuba czytamy: Własna pożądliwość wystawia każdego na pokusę i nęci. Następnie pożądliwość, gdy pocznie, rodzi grzech, a skoro grzech dojrzeje, przynosi śmierć (Jk 1, 14-15).

Przyjrzyjmy się kilku cechom pokusy. Jedną z nich jest atrakcyjność. Pokusa ukazuje nam coś, czego zwykle nie moglibyśmy w normalnych warunkach mieć. Pokusa lenistwa oferuje nam wolny czas, z którym możemy zrobić, co chcemy, a którego nam zawsze brakuje. Pokusa kłamstwa i nieszczerości daje nam komfort wybrnięcia z sytuacji, z której nie umieliśmy wyjść. Pokusa pychy chce nam dać pozycję, o której zawsze marzyliśmy. Chce dać nam to, o czym marzymy, czego pragniemy, o czym myślimy. Jednak ten pseudodar zawsze dokonuje się kosztem odwrócenia od Boga i Jego przykazań. Jak przeciwstawić się atrakcyjności pokusy? Trzeba stanąć w prawdzie. Uświadomić sobie, że tak naprawdę nic nie zyskamy, ulegając pokusie, najczęściej też nic się nie zmieni, nawet jeżeli przez chwilę poczujemy się ważniejsi, spokojniejsi czy wypoczęci. Wszystko wróci do tego poprzedniego stanu i okaże się, że czas wolny nic nie dał, bo obowiązki pozostały, problem – mimo naszego kłamstwa – nadal trzeba rozwiązać, a pycha zawsze kroczy przed upadkiem. Dojdą tylko wyrzuty sumienia, że jednak to nie jest to, o co tak naprawdę chodzi.

Inną cechą pokusy jest jej ciężar. Każdy z nas, doświadczając pokus, wie, jak nieraz ciężko jest ją znieść, jak wielka jest jej siła. Obroną w takich sytuacjach jest zawsze cierpliwość. Trzeba nieraz przeczekać atak zła, namiętności, wiedzieć, że to się skończy, pokusa nie trwa wiecznie, przychodzi i odchodzi. Jeżeli do cierpliwości dołożymy modlitwę, krótki akt, skierowany do Boga, do Maryi, do św. Michała Archanioła wówczas cierpliwość przemoże pokusę. Odwrócenie się od zła, zwrócenie myśli w kierunku dobra, zajęcie się tym, co należy do naszych obowiązków i cierpliwość – są pomocą w przezwyciężeniu ciężaru pokusy.

W naszej walce z pokusami trzeba też pamiętać o tym, że tylko z Bożą pomocą, jesteśmy w stanie pokusy zwyciężyć. Wtedy jest to możliwe. Nie można nigdy zniechęcać się porażkami w walce ze złem. W swoim Liście św. Jakub napisał: Za pełną radość poczytujcie to sobie, bracia moi, ilekroć spadają na was różne doświadczenia. Wiedzcie, że to, co wystawia waszą wiarę na próbę, rodzi wytrwałość (Jk 1, 2). Zwycięstwo w pokusie czyni nas mocniejszymi w kolejnych zmaganiach. W tym samym Liście napisał również: Błogosławiony mąż, który wytrwa w pokusie, gdy bowiem zostanie poddany próbie, otrzyma wieniec życia, obiecany przez Pana tym, którzy Go miłują (Jk 1, 12).

Pustynia, na której był kuszony Jezus, stała się dla Niego miejscem zwycięstwa. Wielki Post jest też w jakimś sensie wyjściem na pustynię, aby doświadczyć, że nasze życie jest walką. Ale ta pustynia i dla nas może stać się areną wielu zwycięstw nad własną słabością, egoizmem, nałogami. W Wielkim Poście Bóg jeszcze bardziej pokazuje nam, że potrzebujemy Jego pomocy i miłosierdzia, zwłaszcza tam, gdzie naszych ludzkich sił brakuje.

Wejdźmy w ten święty czas łaski Bożej i trwajmy w naszych postanowieniach stawania się lepszymi dla siebie, dla innych i dla Boga. On towarzyszy nam w naszych zmaganiach i kocha nas aż do wydania swojego Syna na śmierć za nasze grzechy.

(Źródło: https://michalici.pl/artykul/wielki-post-czas-nawrocenia-i-przemiany)